sakalasmayı cok severdim eskiden her 1 nisanda elime düsen sakalanmadan elimden kurtulamazdı. 18 yaslarımdayım aksam eve geldim anneme ( hastanede anestezi teknisyeni) ablama 1 nisan sakası yapalım dedim . kabul etti düsündük ve annem 'benim astımım tuttugunu soyle dedi tamam dedim'. telefon actım ablama "abla yetiş annem ölüyor astım krizi geçiriyor dedim ablam panik yaptı korktu sakin ol sunu ara bunu ara napcaz derken ben salak gibi annemi o halde gözümde canlandırdım ve bir an olayı gercek gibi beynimde yasamaya basladım e o sekilde hıçkıra hıçkıra ablama yalvarmaya başlamışım ablammmm annem ölüyor nolur yetiş. ablam orda ağlıyor ben burda annem panik yarattı telefonu elimden aldı kızım sus aglama 1 nisan sakasıydı kakası oldu sagolun dedi. telefonu kapattı ben hala aglıyorum . zorla kendime getirdiler anne sana bisey olmasın diyerek günü bitirdim . ablam 4 ay yüzüme ile bakmadı sanki ben yokmusum gibi davrandı cok kötüydü. işte tam 4 ay sonra ALLAH'ımın belamı verdigi gun geldi cattı (ablamın affettigi gun) evde yanlızım abim yurtdısından tatile geldi ve o gün tokata dügün alayı götürüyorlar. evde kimse yok annemde dahil herkez işte bir telefon geldi dayım "g.... canım ben corum devlet hastanesindeyim . abinin arabası 5 takla attı anneni ara gelsin kapattı amcamlar yengemler ya abiiimmm ölülermi sağlar mı hic bir bilgi vermedi korkunctu benim sicilim temiz degil di kimse bana inanmazdı inanmadılarda komsuya aglamaktan derdimi 1 saat anlatamadım ve her kaybettigim dakika abimi bir daha hic goremeyecegim hissi veriyordu ve kendime lanet ediyordum . neden o bir nisan sakasını yaptım nedennn naletin biriyim ben diye kızıyordum . komsuda zavallı ben derdimi anlatamayınca binada calısan boyacılar falan saldırdı zannetmis oda ordan panik yapınca herkez ayaklandı neyse sonunda annemi aradılar coruma gittik ve ben herkezden özür dilemek zorunda kaldım sizde varsa boyle 1 nisan sakalarınız acı yada tatlı hadi anlatın paylasalım                 aLinti...