Annem 'Kız arkadaşlarını unutma' diye tavsiyede bulunmuştu..
> 'Yaşın ilerledikçe senin için daha önemli olacaklar,
> kocanı-çocuklarını ne kadar çok seversen sev, yine de kız arkadaşlarına ihtiyaç
> duyacaksın..
> Onlarla bir yerlere gitmeyi ihmal etme..
> Onlara vakit ayır ve kız arkadaşlarını daima hatırla..
> Onlar sadece arkadaşların değil..
> Senin kardeşlerin, kızların...' demişti..
> 'Ne kadar komik bir öğüt. Daha yeni evlenmedim mi ?
> Artik ben evli bir
> kadınım. Kız arkadaşlarına ihtiyaç duyan bir genç kız
> değilim ki. Bundan sonra kocama hayatimi adamak, yapacağım tek şey olacak'
> diye düşünmüştüm..
> Ama yıllar geçtikçe, çocuk olsa da ya da olmadıkça, kocalardan
> boşandıkça , sevgililerin biri gidip diğeri geldikçe, annemin
> dediklerinin ne anlama geldiğini çok iyi anladım..
> Zaman geçiyor..
> Hayat akıyor..
> Mesafe ayırıyor..
> Ask büyüyor.. Sonra azalıyor..
> Kalpler kırılıyor..
> kocalar evde bir yerde duruyor..
> Veya evlilikler mahkemede son buluyor..
> sevgililer değişip duruyor..
> Erkekler arayacaklarını söyleyip, aramıyor..
> İsler geliyor ve gidiyor..
> Ebeveynler ölüp gidiyor..
> Komsular değişiyor..
> Ama kız arkadaşlar hep oradalar...
> Siz onları bırakmadığınız sürece..
> Geçen yıllar ve arada kaç km. mesafe olduğu hiç önemli değil..
> Bir kız arkadaş, hiçbir zaman ona ihtiyaç duyduğumuzdan
> daha uzak değil..Hayatiniz içinde, öyle ya da böyle, yakin ya da uzak..
> Bunu tüm bayan arkadaşlarınıza yollayın..