Unut/ma beni...
Ruhum komada... Ruh ölür mü? Ruhlar/da ölür, yorulur senden öğrendim...
Dinle/me, kalp atışlarımı... Onlar çoktan durdu... Nabzım karışmıyor artık, sesine!
Senin sokaklarında adımı heceledim hep... Adımı aradım yüzünün tutunaksız merdivenlerinde... Dilinden düşerken yerlere, kirpiklerine astım Ef'i, Sun savruldu bilmediğim bir kente, ayaklarının güzüne!... Ef-Sun düş'tü, kanadı...
Sana her uzanışımda, üstüme bastın... Dib(-in)e vurdum en dibe!...
Ruh katili! Gecelerimde ki yıldızları indirdin yeryüzüne, gülüşlerimi hapsettin duvarlarına! Beyaza leke düşer dedim, mürekkebin kirletti düşlerimi! Ay ışığı'ndan yıldızları (ç)alamıyorum, göğe ellerim uzandığında, ekleyemiyorum gözlerime, tekrar gülerlerdi belki! Yerine koy onları! Yakışmadılar yeryüzüne, tıpkı senin aşk(-ım)a yakışmadığın gibi!
Nefes diye soluklandığım hava, ciğerlerimi boğuyor... Parçalanmış ömrüme yama yapıyorum bıraktığın hüznü... Ama arada bir de düşünüyorum, delik deşik aldanmışlıklarım dururken sen değilsin bu mutsuzluğun nedeni... Hep koyu siyah yalnızlıktı taşıdığım, şimdi içine kırmızı damladı.

Sol yanımda ki kesik, ihanetinin arsız dikeni! Sus, bana aşk de/me! Yoksu(l-n)luğunda peydahladığın, (p)hiçim ben! Ayazlar da üşüttüğün, gülüşlerinle emzirmediğin, sana aç bıraktığın! Suretimin aslı yok! Adım yok! Babam yok! Yoklukların içinde (p)hiçim! Faili belli olan (p)Hiç! Mezar taşıma adını yaz! Doğuşuma sevinmedin sevgili(m), ölümüme ağlasın melekler(in)!
Cesedimde parmak izlerin var! Yaşanmışlıklar(-ımız) tebessüm ediyorlar her köşede... Olay yeri inceleme ekipleri gelecek birazdan! Yalanları kuşan/ma... Tanrı inecek, anlatacak cinayetini!
Ne çabuk bulandım kırmızıya, siyahın masumiyetindeyken... Rahmin de kürtaj kırıntıları... Oluk oluk akıyor geceye kan!
Oysa prenstim ben ölmeden önce, camdan/dı yüreğimin ayakkabısı...
Masallar değişti, büyüdük...
Dedim ya; camdan/dı yüreğimin ayakkabısı zaten... Kırıldı(m)!
Gerçekleri kandıramaz kelimeler(in)...
Gidemezsin dedin...
Gittim...
Öldürürüm dedin...
Zaten ölüy(d)üm...
Terkettin...
Kaldın, kalandı terkeden! Yürek kapımı kapattım... Ayakkabımı eşiğine bıraktım...
Bana el/veda(lar)...
Özgürsün artık, yazılmayacak olsan da satırlarımda;
Günün aydın olsun Efsun'suz tümce...
Yaşat/ma beni...!

` Sen Seç,Ben Söyledim Gitti Son Sözümü,Ölmem Artık..Bu Pişmanlar Ordusuna Dönmem Artık../Özledin mi..? Boşver Kal Öyle... `