ELEMELERİN HİKAYESİ

Elemelerde üç maç yapmışız; Portekiz’e yenilmişiz, genel kanaat "olmaz böyle şey" olmuş...

Sanki finallerin en iddiasız takımıyla oynamışız gibi...

Ev sahibi olduğundan elemelere katılmadan şampiyonada yer alan

İsviçre’yle oynamışız, genel kanaat "Türklerin ayak sesleri"

olmuş....

Sanki elemelerin en kötü takımını zar zor yenmemişiz, sanki

yendiğimiz takım turnuvanın iddialılarındanmış, iyi futbol

oynuyormuş gibi...

Çek Cumhuriyeti ile oynamışız, genel kanaat "En büyük

Türkiye" olmuş... Sanki beş gün bu futbolla hiçbir şey olmaz

denmemiş gibi...

Futbol işte böyle bir şey... 90 dakika... Bazen 94...

Bitmeden konuşmamak lazım... İyi futbol mu, skor mu diye sorarlar

ya... İdealist olmayalım şimdilik, çünkü bize skor lazım dünkü

devamı aşağıda

MAÇIN ÜÇ ADAMI

ARDA - SERVET -MARKO

SÖZÜN BİTTİĞİ YERDE ZAFER KUTLANIR-HAYRİ BEŞER / ZAMAN

Şimdi gelelim, 75 dakikaya kadar bize işkence gibi gelen, içimizi daraltan ama son 10-15 dakikası Türk futbol tarihinin en büyük sürprizini yaşatan oyuna... Ama ne yaman bir çelişkiydi o ilk 45 dakikada yaşadığımız. Sahaya oynamak için çıkan Ay-Yıldızlı ekibimiz kabız bir oynatmama futboluna tutsak kalmıştı. Düşünebiliyor musunuz bu takımda Arda, Nihat, Tuncay ve Hamit gibi topa nitelikli hükmeden ve klasiği aşan meziyetleriyle sistem dengelerini altüst edebilecek adamlarımız var. Ancak bunlardan hiçbiri bir defa olsun dripling çılgınlığına soyunmadı, adam eksiltemedi, bir final hareketiyle takımı ateşleyemedi.

Çek Cumhuriyeti sahaya mükemmel bir denge kıvamıyla yayılmıştı. Hem topun oynandığı hem de atılacağı alanı çok iyi daralttılar. Efektif bir pres anlayışıyla orta sahada Milli Takım'ımıza top göstermediler. Koller'in ilk on birde yer alması taktik planlarını bu oyuncunun üzerinden şekillendireceklerinin göstergesiydi. Nitekim, bu oyuncuyu çok iyi kullandılar. Şaşmaz bir ezber mantığıyla kendi alanlarından topu sürekli Koller'e servis ettiler. Çeklerin tecrübeli pivot forveti de gerek kafasıyla, gerek göğsüyle sağına soluna, önüne arkasına pozisyon pasları indirdi. Oyunu rakip sahada tutmak ve en kısa yoldan pozisyon kanalları açmak için ne de kolay ve bildik bir yöntem uyguluyorlardı. Buna rağmen savunmamız Koller'i durduracak bir yöntem geliştiremedi. Servet, yıldız futbolcuyu markajında tuttuğu pozisyonlarda zaman zaman başarılı oldu ancak Emre Güngör tam anlamıyla ezildi.

Koller'in kafayla kaydettiği golde de onu savunmaya çalışan isim Emre'ydi. Bu arada kafa vuruşu güzel olmasına rağmen bana göre Volkan fiziğinde ve çabukluğunda bir kaleci için çıkarılmayacak bir top değildi. Milli file bekçimiz takımın genelini saran tutukluk ve ürkekliğin pençesinde kendisinden beklenen reaksiyonu gösteremeyince yenik duruma düştük. Fatih Terim, İsviçre maçının devamı niteliğindeki takım dizilişinin Çek Cumhuriyeti karşısında tutmadığını görünce top alamayan ve oyuna hiç ama hiç katılamayan Semih'i kenara alarak ikinci yarıya Sabri'yle başladı. Bu değişikliğin de pozitif yansımasıyla Milli Takım biraz canlandı. Rakip sahada baskı kurmaya çalıştı. Terim 56'da bir hamle daha yaptı. Mehmet Topal'ın yerine Kazım'ı sahneye sürdü. Ancak Koller'in savunmamızı kontra yakalayıp değerlendiremediği pozisyonla yanan tehlike ateşi çok geçmeden ikinci gol olarak filelerimize düştü. Bu arada Emre Güngör'ün sakatlanmasıyla üçüncü değişikliğimizi de yapmıştık.

Biz şaşırmıştık, Çekler iyice iyice rahatlamıştı. Ancak üçüncü gole direkt geçit vermedi. Ve 75. dakikada o ana kadarki oyunumuzun çok üzerinde bir organizasyon zarafetinde başlayan atağımız Arda'nın vuruşuyla filelerle buluşunca adeta başka bir film girdi vizyona. Başka bir Türkiye çıktı sahneye. Oynayan, üreten, bastıran ve pozisyonlar bulan. Ve dünyanın en iyi file bekçisi Cech'in hatasıyla beraberliği yakaladık. Yetmedi Nihat'la fileleri sarstık. Doğrusu böylesini hiç yaşamamıştık. Hezimetin kollarından sıyrılıp zaferlerin en güzeliyle kucaklaştık. Sözün bittiği yerdeyiz. Bu zaferi yaşatanlara binlerce defa teşekkürler.

az kaldı devamı aşağıda

BEKLE VİYANA, YİNE GELİYORUZ -VEDAT OKYAR / VATAN

FUTBOLDA dolduruş yok. Dolduruşla hiçbir yere gelinmez. ‘Yürüyelim arkadaşlar’ da yok. ‘Oynayalım arkadaşlar’ var.

Şu cüce turnuvada oynadığımız 3 oyunu dilim dilim yapıp, altı devreye ayırıyorum. Portekiz’le siftah maçını oynadık. Siftahımız kursağımızda kaldı. Tabii ki iyi bir rakiple oynadık. Kaybetmedik, utandık. Hazmedemedik, hiçbir şey yapamadık.

2. oyun İsviçre maçı. Kuyruk acımız vardı. ‘Yağmur yağdı, böyle oldu’ mazeretinin arkasına saklanmadık. Ama Çekler karşısında öyle bir ikinci yarı oynadık ki, 2-0 gibi altından kolay kalkılmayacak bir skorla geriye düştüğümüz maçta ayağa fırladık. Geçmişin ayıbını kapadık. Hedefimiz kabardı. ‘Artık Euro 2008’in şampiyonluk konvoyuna biz de takılırız’ diye düşünmeye başladık.


ay ellerim ağrıda ya artık sallarsınız 1-2 karma pls

BUNDAN SONRASI KOLAY

EN zoru dün akşamdı. Yine ilk yarıyı sokağa attık. Ama 2. yarıda yüreklendik, şahlandık. Çok zor dönecek bir maçı tarihi biçimde lehimize çevirdik. Benim yaptığım matematikte, hani devrelere ayırdım ya; 6 devrenin dördünü kötü, ikisini fevkalade oynadık. Şimdi Fatih kardeşime bir şeyler soracağım. Tabii ki sitemlerim de olacak:

Benim güzel adamım...

2. yarıda düşündüklerinle, değiştirdiklerinle ‘Ah yazık oldu’ diyeceğimiz maçı söke söke koparttın.

Hiçbir kayıpta ‘Vah vah! Çok yazık oldu’ diyen bir adam değilim. Ama bu maçı yazık deme noktasına hatalar getirdi. Doğru her zaman kazanır.

2. yarı doğrusunu yaptın, hepimizi uçan halıya bindirdin. Bundan sonrası daha kolay. Şu İsviçre ve Çek maçlarındaki ikinci yarı formunu ayakta tutarsan bu iş olacak.

gerisi aşağıda

ARDA, ARDA, ARDA

HİÇBİR oyuncuyu birbirinden ayırmak istemiyorum. Ama birini bir baş köşeye yerleştireyim.

Bu turun lokomotifi Arda.

Çok seviyordum, bundan sonra oynadığı futbola hakettiği saygıyı da duyacağım. Bir tek oyuncunun koca takımı bu kadar sahiplendiğini bir tek Arda’da gördüm. Helâl olsun bu kardeşe...

Bizi Hırvatistan maçında yalnız bırakacak Volkan’a biraz vıdı vıdı yapacağım. Volkan, bir kalecinin top eline değiyorsa çıkarması lazım. Yediğimiz iki golde de top eline değdi, çıkaramadın.

Sonra olmayacak en kritik dakikalarda saçma sapan bir kırmızı kart görerek dışarı çıktın, çeyrek finalde de yoksun.

Bu yaptığın hata değil, ayıp!

Ben uzun futbol hayatımda böyle bir gece yaşamadım. Oynatanlara da, oynayanlara da teşekkürler. ‘Bu takım hepimizin takımı, yolunuz açık olsun’ diyorum. 2. yarı görüntüsü yeni bir heves, yeni bir nefes taşıdı. Bütün oynatanların, oynayanların kafasına sağlık, ayaklarına sağlık.

Darısı artık Hırvatlar’a!

ve sonuncusu aşağıda ohhh

BEKLE BİZİ VİYANA!- ZİYA ŞENGÜL / STAR GAZETESİ

Maçın başından kalemizde gördüğümüz gole kadar, Milli Takımımız için, kalemizde gördüğümüz gole kadar ‘Neremiz doğruydu?’ demek geliyor içimden?

Bu kadar ürkek başlarsak oyuna, umduğumuzu değil, bulduğumuzu yeriz. Nitekim böyle oldu. Neden bu kadar ürkektik? Neden bu kadar inançsız başladık oyuna? Top ayağımızdayken, Mehter’i anımsatır gibi, 2 geri, 1 ileri bile gidemedik.

İlk yarıda kendi yarı alanımızda topla birleştik, 30 pas yaptık, 30 santim sahanın dikine gidemedik. Geri vitesteki araba gibi yol alıp rölantide kendi kalemize gittik. Bir yan Çek topunda Koller’in kafası, kalecimiz Volkan’ın ellerini öperek içeri girdi. Elbette Fatih Terim’e çok inanır ve güvenirim. Bu turnuvadaki Fatih’in inadına bir türlü aklım ermedi. Hamit diye bir oyuncun var. Al orta sahaya, koy Sabri’yi onun yerine. İster kazan, ister kaybet, kim laf eder? İşte Hamit’in orta sahaya girmesi, Sabri’nin her zamanki performansı, 2. yarıda takımımızın elektriklenmesine yetti de artmadı mı? Şanslısın Fatih Hocam... Gollerimiz öyle kritik anlarda geldi ki... Dünyanın en iyi kalecilerinden biri olan Cech’in ellerinden kaçırdığı bizim de şansımız oldu, senin de Fatih.

Şunu merak ediyorum. Biz hep ikinci yarılarda mı umutlanacağız? İlk yarılarda karaları bağlıyoruz, ikinci yarılarda ise mutluluğa koşan, senin jokeyliğindeki atlarla Atatürk Koşusu’nu kazanıyoruz! Biz de Fatih’e koşmak istiyoruz sevinçten...

Fethetmeye koşuyoruz. Bekle bizi Viyana. Bu sefer kuşatmaya geliyoruz. Fatih’in çocuklarıyla birlikte...

Öyle bir Arda gördük ki sahada, Çekler’in o meşhur, İtalyan stili savunması hallaç pamuğu oldu. Bir sağda, bir solda, darmadağın etti ortalığı, mükemmel bir de gol atarak, Viyana kapısını araladı. Sonra Nihat çıktı sahneye... İspanya’daki günlerini hatırladı; iki ölümcül vuruşla noktayı koydu. Hırvatistan’dan filan bahsetmek istemiyorum. Çek galibiyetinin keyfini yaşamak istiyorum. Bana ne Hırvatistan’dan, bırakın o gün düşüneyim!  

ohhh bitti dier haberi başka bir başlık altında yazıcam

KARMA GÖNDERMEK İSTEYENLERE ANLATIM


ÖNCE MESELA BANA KARMA GÖNDERİCEKSİNİZ İLK ÖNCE İSMİMİN ALTINDA KARMA PUANI YAZAR ORDAKİ SAYIYA TIKLAYIN SONRA AÇILAN PENCEREDE OY VER YAZISI VAR ONA TIKLAYIN OLUMLU KARMAYA TIKLAYIN(İSTEĞE BAĞLI AMA DOĞRU OLUN LÜTFEN) OLUMLU KARMA DEYİN SONRA NEDENİNİ YAZIN VE KARMAYI GÖNDERİN

KARMA GÖNDEREN VE GÖNDERİCEKLERE ŞİMDİDEN TEŞEKKÜR EDERİM EMEĞE SAYGI